| Miasta partnerskie |
|
There are no translations available. Gmina Kępno współpracuje z:
Gmina podpisała również protokół miast partnerskich z tureckim miastem Battalgazi.
Od 2004 r., kiedy to podpisano pierwszą umowę, samorząd oprócz oficjalnych wymian przedstawicieli władzy gminy stara się też organizować wymiany mieszkańców. Zorganizowano 5 wymian młodzieży, na organizację których pozyskiwano środki m.in. z Programu „Młodzież", „Młodzież w Działaniu", czy też z budżetu Ministerstwa Edukacji Narodowej.
Mieszkańcy Kępna mieli możliwość zaprezentowania się przed publicznością miast partnerskich podczas uroczystości dni miast. Podobnie było z mieszkańcami miast partnerskich, którzy niejednokrotnie uświetnili swoimi występami artystycznymi uroczystości organizowane w Kępnie.
Tradycyjnie co roku grupa sportowców z Kępna wyjeżdża na międzynarodowe turnieje organizowane w miastach partnerskich, a następnie zaprasza drużyny na organizowany w Kępnie międzynarodowy turniej piłki nożnej chłopców.
Pamiętać należy, że współpraca Gminy Kępno z zagranicą rozpoczęła się właśnie od wymiany sportowców.
Miasto Encs stanowi centrum historycznego regionu Abaúj leżącego we wschodniej części Węgier. Tereny te posiadają bogatą historię sięgającą przełomu tysiącleci, kiedy to Węgrzy przybyli do Kotliny Naddunajskiej.
Miejscowość otrzymała prawa miejskie w 1984 roku, czyli dopiero 20 lat temu. Wygląd miasta odzwierciedla ten paradoks: posiada zabytki, ale wygląda nowocześnie.
Encs przyciąga wielu gości nie tylko ze względu na zabytki, ale również na piękne okolice. Piękna rzeka Hernád i legendarne góry Zemplén sprawiają, że są one dogodnym miejscem na odpoczynek.
Pierwsze źródła pisane, które wspominają o Encs pochodzą z XIII wieku. Ponieważ nie był to majątek kościelny źródła pisane nie wspominają o nim często, wiemy natomiast, że od XIII wieku miasto wielokrotnie zmieniało właściciela.
Wiele razy miejscowość była zagrożona całkowitym zniszczeniem, po powstaniu Rakocziego Austriacy w akcie zemsty podpalili miasto, później mieszkańców zdziesiątkowała epidemia dżumy. W 1860 roku nastąpił punkt zwrotny dla rozwoju miasta, kiedy utworzono połączenie kolejowe pomiędzy Encs i Forró. Region Abaúj został podzielony na skutek traktatu w Trianon, a centrum jego węgierskiej części stanowi miasto Encs.
Z czasem miejscowość rozwijała się aż w końcu 20 lat temu otrzymała prawa miejskie. Do dnia dzisiejszego Encs zachowało i wzmocniło centralną rolę w regionie.
Zabytki regionu Abaúj
Zamek Boldogkő: wznosi się na skale przypominającej odpoczywającego lwa; średniowieczny kościół reformacyjny w Vizsoly, ważny dla historii sztuki; zamek w Fáj z pięknymi zdobieniami klasycystycznymi, ruiny zamku Regéc z których rozpościera się piękny widok na okolice; renesansowy zamek w Kéked z miejscami noclegowymi; umocniony dom husycki w Gönc; ikony z XVII – XVIII wieku w kościele grekokatolickim w Baktakek.
Kościoły w Encs
Kościół późnobarokowy zbudowany w latach 1743 – 1946, przebudowany w 1785, na uwagę zasługuje rokokowa ława z II poł. XVIII wieku. W przeciągu ostatnich kilku lat powstały 3 nowe kościoły różnych wyznań (katolicki, grekokatolicki, protestancki), czwarty jest w budowie.
Kultura
W mieście organizowany jest obóz artystyczny, Międzynarodowy Obóz Gitarowy oraz Regionalny Festiwal Sztuki, którego program obejmuje ponad 30 imprez, w tym koncerty muzyki poważnej i pokazy teatralne na wolnym powietrzu.
Budowle
W 1903 roku, w miejscu dawnego młyna zbudowano jako jedną z pierwszych w kraju małą elektrownię wodną. Ta zabytkowa budowla wytwarza energię do dnia dzisiejszego, stanowiąc część systemu zaopatrzenia w energię rejonów wschodnich Węgier.
W parku Encs – Abaújvecser znajduje się zamek Csoma. Zbudował go w 1875 roku József Csoma, naukowiec (archeolog, geolog) w stylu romantycznym. Dla zamku charakterystyczne są dwie wieże, w jednej z nich znajdowała się pracownia naukowca i jego słynne prywatne muzeum.
Sport
Kompleks sportowy znajdujący się w Encs odpowiada na potrzeby lubiących aktywny odpoczynek i sport. Znajdują się tu 3 boiska sportowe (jedno z nich oświetlone), hala sportowa w której zimą można trenować piłkę nożną i w której odbywają się zawody w piłce ręcznej. Na terenie krytej pływalni znajdują się dwa baseny, sauny i taras do opalania na dachu.
Umowa Partnerska
Galeria
Charakterystyka miasta Miasto Trutnov liczy trzydzieści dwa tysiące mieszkańców i leży na północnym wschodzie Czech, na Pogórzu Karkonoskim – w bezpośrednim sąsiedztwie Karkonoskiego Parku Narodowego. Powstanie miasta udokumentowane jest na piśmie z roku 1260, kiedy jeszcze nosiło nazwę Upa od rzeki i starszej osady.
Nazwa Trutnov po raz pierwszy pojawiła się w aktach historycznych w 1301 roku. Nad herbem miasta znajdujemy od czasu do czasu także koronę królewską, gdyż Trutnov, razem z ośmioma innymi miastami czeskimi, był od 1399 roku miastem posagowym czeskich królewien. Dzisiejszy Trutnov żyje intensywnym kulturalno-towarzyskim życiem, brzmi muzyką.
Tradycją miasta jest od roku 1981 festiwal muzyki kameralnej Jesień Trutnovska, Open Air Music Festiwal z dziesiątkami krajowych i zagranicznych orkiestr z uczestnictwem dziesiątek tysięcy słuchaczy. Ulubiony jest także coroczny jazzowy festiwal Jazzinec, festiwal organowy i Advent Trutnovski.
Miasto żyje także sportem i kulturą fizyczną pierwszoligowa koszykówka kobiet, dywizja piłki nożnej, dobry hokej, doskonali pływacy, kanadyjkarze, narciarze, drużyna bassebolowa, ricochet, bowling (kręgielnia), judo, tenis. Możliwość wyżycia sportowego oferuje mieszkańcom Trutnova 21 oddziałów sportowych, kultury fizycznej i stowarzyszeń. Największy z nich TJ Lokomotywa skupia 26 dyscyplin sportowych z ponad 2200 członkami. Lokomotywa prowadzi także wszystkie duże obiekty sportowe miasta.
Trutnov, po Hradec Kralove największe miasto regionu, jest także znaczącym ośrodkiem przemysłowym z rozwiniętą elektrotechniczną, maszynową, tekstylną i budowlaną produkcją. Ich energetyczne zapotrzebowanie w pełni pokrywa elektrownia parowa z cieplarnią. Trutnov jest znany także z szerokiej oferty usług handlowych, zakwaterowania i wyżywienia, transportowych, finansowych i innych.
Umowa partnerska
Galeria
TERYTORIUM I POŁOŻENIE Giano, urocze i malownicze miasteczko, o kryształowo czystym powietrzu, odwiedzane jest głównie w okresie letnim i jesiennym. Usytuowane na wysokości 546 m n.p.m., ze względu na swoją pozycję, oferuje przyjemny mikroklimat, szczególnie podczas letnich upałów.
Lekka bryza pełna polnych zapachów, zapewnia miły pobyt zarówno w Giano, jak i w okolicznych miejscowościach. Dzięki korzystnemu położeniu geograficznemu, 25 km od Foligno, Spoleto i Todi, Giano jest idealnym punktem wypadowym do odwiedzin głównych miast sztuki w Umbrii.
Ten krótki przewodnik może być swego rodzaju kompasem dla odwiedzających Giano i jego okolice. Nie stawia sobie za cel wskazanie konkretnych tras turystycznych, lecz pragnie zachęcić do odwiedzenia tych okolic wzbudzając ciekawość i emocje, wynikające z porównania kultur i obyczajów, krajobrazów i smaków tutejszych specjałów gastronomicznych.
Przemieszczając się z jednej miejscowości do drugiej, podziwiać można wspaniałe panoramy, dzikie zarośla śródziemnomorskie, przeplatane gajami oliwnymi i rzędami uprawianej tu winorośli. Stąd Giano i okolice są idealnym miejscem dla agroturystyki, przejażdżek konnych i turystyki gastronomicznej. Schronisko San Gaspare usytuowane na Monte Martano to oaza dla miłośników wypoczynku w naturze.
Obierzmy jako punkt obserwacyjny właśnie górę Monte Martano (1094 n.p.m.), z której rozciąga się wyjątkowy widok na całą równinę umbryjską, otaczające ją pasma górskie, jak również na okoliczne zamki, przyciągające koneserów sztuki.
Giano otoczone jest sugestywnymi osadami bogatymi w historię i sztukę. Montecchio, Camporeggiano, Seggiano, Macciano, Torinetto, S. Stefano, Casa Maggi, Palombaro, Formicaro, S. Sabino, to antyczne małe wioski, oferujące niezwykłą gościnność. Z kolei Bastardo, jedyne współczesne miasteczko, zbudowane w okresie powojennym, posiada kilka zakładów przemysłowych i usługowych. I stanowi centrum ekonomiczne gminy.
SZTUKA I KULTURA
Giano dell'Umbria, w wyniku różnych wydarzeń historycznych, od polowy XIII wieku do początków XIX wieku, znajduje się pod rządami miasta Spoleto. Zachowuje jednak swoją niezależność i zarządza własnym terytorium, obejmujacym również osady Montecchio i Castagnola.
Istniejący zamek, choć nie największych rozmiarów, ma złożoną strukturę, opierającą sie w dwóch kompleksach fortyfikacyjnych, na których szczycie znajduje się Palazzo pubblico oraz parafia S. Michele z XIII wieku.
Zachowane są średniowieczne mury obronne oraz ślady murów rzymskich. Wagę tej osady potwierdza obecność wielu kościołów, z których najważniejszy to kościół Świętego Franciszka, znajdujący się poza kamiennym murem. Jest to świątynia o jednej nawie głównej z przyległymi budowlami, której piękne freski w kaplicy Krucyfiksu, będące dziełem Giovanni di Corraduccio (początek XV wieku) odzwierciedlają przesłanie kulturowe ruchu franciszkańskiego.
Kościół Santa Maria zachował ślady swego średniowiecznego pochodzenia, mimo zmian wprowadzonych w XVI i XVII wieku. Natomiast kościół San Biagio pochodzi z siedemnastego wieku.
Opactwo San Felice
W pobliżu Giano znajduje sie opactwo San Felice, arcydzieło sztuki romańskiej. Obiekt ten jest typowym przykładem umbryjskiej architektury romańskiej z wpływami lombardzkimi i okazuje szereg podobieństw do świątyń miasta Spoleto.
Kościół do dnia dzisiejszego okazuje nam swoją oryginalną strukturę z XII wieku, natomiast krużganek klasztorny i przylegle budynki wzniesione na planie litery L, zostały skonstruowane w okresie od drugiej połowy XVI wieku do końca XVIII wieku. Fasada wykonana jest z różowego kamienia wydobywanego w niedalekich kamieniołomach San Terenziano, a struktura kościoła składa się z trzech naw oddzielonych kolumnami, też z kamienia i z presbiterium wznoszącego się nad trzema absydami, zgodnie z modelem lombardzkim.
Styl lombardzki przywołuje również sklepienie nawy głównej, bardzo rzadko spotykane w Umbrii. Romański charakter budowli, skryty pod różnymi przeróbkami barokowymi w XVII wieku, został wydobyty na światło dzienne w wyniku prac restauracyjnych w roku 1958. Nad portykiem znajduje sie elegancka trufla, przez którą prześwituje światło z zewnątrz, oświetlające w godzinach popołudniowych główny ołtarz, tworząc niepowtarzalną atmosferę. Do ołtarza prowadzą strome, współczesne schody, wykonane z lokalnego kamienia travertino.
Krypta pochodzi z tego samego okresu co kościół, choć wyraźnie zauważa się, że do jej konstrukcji wykorzystano materiały odzyskane z innych budowli. Przechowywana jest w niej arka zawierająca relikwie Świętego Feliksa. Krużganek kościelny na planie prostokąta, charakteryzuje się podcieniami, podtrzymywanymi przez kamienne kolumny, na których szczycie widoczne są freski obrazujące świętych i błogosławionych. Natomiast freski na ścianach przedstawiają epizody z życia Świętego Feliksa. Na środku krużganka znajduje się stara studnia - cysterna - służąca do zbierania wody deszczowej. Montecchio.
Ten ważny zamek o dominującym położeniu, położony przy antycznej via Flaminia, był prawdopodobnie ufortyfikowany już w X wieku i stanowił część Normandii. Od końca XII wieku został podporządkowany Panom z Giano. Zamek zachował sporą cześć murów wzniesionych w XII wieku, przebudowanych w XIV wieku, które pozostały w stanie nienaruszonym do dnia dzisiejszego.
Na centralnym placu znajduje się Palazzo Comunità z XVI wieku ze swoją tarczą herbową, a obok, po lewej stronie wznosi się kościół San Bartolomeo. Posiada on jedną nawę oraz sklepienie z pięciu przęseł. Na uwagę zasługuje wiele fragmentów fresków i rzeźb, które podkreślają wagę, jaką kościół ten odgrywał na przestrzeni wieków.
Castagnola
Zamek Castagnola jest historycznie ściśle powiązany z Giano. Od 1383 do 1439 znajdował się pod władzą Panow Trinci. W następnym wieku przeszedł pod dominację miasta Todi, czego świadectwem jest tarcza herbowa nad wrotami zamku, obrazująca orła z dwoma orlątkami pod skrzydłami. Ze starych murów pozostano niewiele, natomiast wieża obserwacyjna została przekształcona w dzwonnicę.
Jedynym miejscem kultu wewnątrz zamku jest kościół Santa Croce (Świętego Krzyża), którego jedna ze ścian zewnętrznych opiera się na murze obronnym.
Morcicchia
Zgodnie ze świadectwami z X wieku, była to antyczna posiadłość feudalna rodzin spoletynskich Litaldi lub Ritaldi. W XVII wieku Morcicchia połączyła sie z Moriano otrzymując statut gminy. W 1816-18 dołączono ją do Gminy Giano. Do dnia dzisiejszego zachowały się niektóre wieże zamkowe, parę domostw oraz resztki muru obronnego.
W centrum osady znajduje się kościółek San Silvestro z XIV wieku, choć podejrzewa się jego wcześniejsze pochodzenie ze względu na fakt, że opiera się bokiem o mury zamku. Wysmukła dzwonnica jest prawdopodobnie świadectwem tej antycznej konstrukcji.
Palazzo Pubblico - Pałac Miejski
Pałac municypalny pochodzenia średniowiecznego, był na przestrzeni wieków wielokrotnie przebudowywany. Również ostatnio zakończono w nim prace renowacyjne. Na lewo od wejścia zachował się wmurowany herb gminy z XIV - XV wieku.
Sale Rady obiega zdobniczy pas pod sufitem namalowany w 1934 przez miejscowego artystę Ernesto Bannella i przedstawiający wszystkie zamki znajdujące się na terenie Gminy. W strefie archeologicznej w miejscowości Toccioli wydobyto na światło dzienne antyczną willę rzymską.
Kościół San Michele Arcangelo
O pochodzeniu tego starego kościoła świadczą widoczne na zewnątrz półokrągłe absydy oraz mury obwodowe. Przypuszcza się, że pierwsza konstrukcja została wzniesiona między końcem XIII i początkiem XIV wieku. Wewnątrz, aczkolwiek mocno zniszczone, widoczne są fragmenty fresków absydy z 1501, odwołujące się do Kultury spoletynskiej z końca XV i początków XVI wieku. Na lewej ścianie nawy zachował się również wartościowy drewniany krucyfiks z XVI wieku.
INFORMACJE OGÓLNE
Uroczystości religijne
Uroczystości tradycyjne i imprezy gastronomiczne
Imprezy kulturalne
Jest to kontynuacja manifestacji Strada del Sagrantino - Drogi wina Sagrantino , która łączy gminy Giano dell'Umbria, Gualdo Cattaneo, Montefalco, Bevagna i Castel Ritaldi w celebrowaniu jednego z najbardziej szlachetnych win ziemi umbryjskiej - Sagrantino. Publiczność, degustując wina z lokalnych piwnic, uczestniczy w spektaklach współczesnego teatru autorskiego, tańca, słucha muzyki, ogląda wystawy malarskie i pokazy filmowe, a wszystko odbywa się w fascynującej scenerii najpiękniejszych miejsc tego zakątka Umbrii.Sierpień - Arte nei Castelli - Sztuka w Zamkach - letnie koncerty w kościołach i średniowiecznych zamkach.
JAK DOJECHAĆ
Samochodem: Autostrada del Sole A1, zjazd Valdichiana (jadąc z północy ), zjazd Orte (jadąc z południa). Autostrada Adriatica A14, zjazd Pesaro, Fano (jadąc z północy), jechać w kierunku Gubbio Gubbio, Perugia; zjazd Civitanova Marche (jadąc z południa), jechać w kierunku Foligno.Droda szybkiego ruchu E45 Cesena-Orte, zjazd Ripabianca, Foligno (z północy). Zjazd Massa Martana (z południa).
Pociągiem: linia Foligno-Spoleto-Terni-Orte-Roma, stacja Foligno (24 Km), stacja Spoleto (26 Km). Linia Firenze-Terontola-Perugia-Assisi. Znad Adriatyku: Ancona-Foligno-Spoleto-Terni. Ancona-Foligno-Assisi-Perugia.
Samolotem: Regionalny Port Lotniczy S. Egidio, Perugia (52 Km) Autobusem: wiele linii łączących główne centra (Perugia, Foligno, Spoleto) z Giano i Bastardo.
Wypożyczalnie samochodów: Avis (Via Stazione FS, Foligno) tel. 0742.340919 Taxi: Foligno, tel. 0742.344280, Spoleto, tel. 0743.220311
INFORMACJE LOKALNE
INFORMACJE PRAKTYCZNE
TELEFONY UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ
http://www.comune.giano-dellumbria.pg.it
Umowa partnerska
Galeria
|
| Aktualności |
| Kalendarz wydarzeń |
| Informator miejski |
| Edukacja i oświata |
| Sport i rekreacja |
| Aktywny wypoczynek |
| Jak załatwić sprawy w urzędzie |
| E-Urząd |
| Jak dojechać |
| Plan miasta |
| Atrakcje i zabytki |
| Nocleg w Kępnie |
| Lokale i restauracje |
| Aktywny wypoczynek |
| Oferta inwestycyjna |
| Infrastruktura |
| Katalog firm |